دفینه یابی در کوهستان یکی از موضوعات مورد توجه علاقهمندان به تاریخ، زمینشناسی و باستانشناسی است. مناطق کوهستانی ایران در طول هزاران سال محل سکونت جوامع انسانی، عبور کاروانها، فعالیتهای معدنی، دامداری و شکلگیری محوطههای تدفینی بودهاند. وجود غارها، پناهگاههای سنگی، سازههای معماری و آثار باقیمانده از تمدنهای گذشته باعث شده است این مناطق از نظر مطالعات باستانشناسی اهمیت ویژهای داشته باشند.
با این حال، بررسی چنین محیطهایی به شناخت دقیق ساختار زمین، جنس سنگها، لایههای خاک و شواهد تاریخی نیاز دارد. هر فرورفتگی روی سنگ، تغییر رنگ خاک یا فضای خالی در دل کوهستان را نمیتوان نشانه وجود دفینه دانست. بسیاری از این پدیدهها در نتیجه فرسایش، هوازدگی و فرآیندهای طبیعی زمینشناسی به وجود میآیند.
در این مقاله، دفینه یابی در کوهستان را از دیدگاه علمی بررسی میکنیم و به موضوعاتی مانند ویژگیهای کوههای ایران، آثار معماری تاریخی، ساختار خاک، انواع سنگها، شیوههای تدفین و روشهای غیرمخرب بررسی محوطههای تاریخی میپردازیم.
چرا مناطق کوهستانی در مطالعات دفینه یابی و باستانشناسی اهمیت دارند؟
کوهستانها صرفاً عوارض طبیعی مرتفع نیستند، بلکه در شکلگیری زندگی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جوامع گذشته نقش داشتهاند. دسترسی به منابع آب، پوشش گیاهی، مراتع، غارها و مواد معدنی از عواملی بوده که انسانها را به استفاده از این محیطها ترغیب میکرده است.
از نظر باستانشناسی، مناطق کوهستانی ایران را میتوان از چند جنبه بررسی کرد:
- سکونتگاههای باستانی: غارها، پناهگاههای سنگی و محوطههای روباز شواهدی از حضور انسان در دورههای مختلف هستند.
- مسیرهای ارتباطی: گردنهها و گذرگاههای طبیعی امکان ارتباط میان سکونتگاهها و مناطق اقتصادی را فراهم میکردند.
- فعالیتهای معدنی: وجود ذخایر فلزی و سنگهای مورد نیاز برای ساخت ابزار و سازهها در برخی مناطق موجب شکلگیری فعالیتهای استخراجی شده است.
- محوطههای تدفینی: برخی جوامع گذشته از ساختارهای سنگی، گورستانها و آرامگاههای صخرهای برای تدفین استفاده میکردند.
- مکانهای آیینی و فرهنگی: بعضی ارتفاعات و سازههای طبیعی در باورها و مراسم جوامع تاریخی اهمیت داشتهاند.
نکته مهم این است که ارزش باستانشناختی یک منطقه بر اساس مجموعه شواهد تعیین میشود، نه صرفاً ارتفاع کوه یا شکل ظاهری عوارض آن.
ویژگیهای زمینشناسی زاگرس و البرز در دفینه یابی در کوهستان
برای شناخت بهتر محوطههای تاریخی، باید تفاوت شرایط زمینشناسی رشتهکوههای ایران را در نظر گرفت. زاگرس و البرز از نظر جنس سنگها، ساختار زمین، شرایط اقلیمی و تاریخ شکلگیری تفاوتهایی دارند.
ویژگیهای زمینشناسی رشتهکوه زاگرس
رشتهکوه زاگرس در غرب و جنوبغرب ایران گسترده شده و بخشهای وسیعی از آن دارای ساختارهای رسوبی، بهویژه آهکی و دولومیتی است.
برخی ویژگیهای زمینشناسی این منطقه عبارتاند از:
- وجود لایههای رسوبی با ضخامت و ترکیب متفاوت
- شکلگیری غارها و حفرههای کارستی در سنگهای قابل انحلال
- وجود درهها و آبراهههای طبیعی
- تنوع ارتفاعی و پوشش گیاهی
- وجود پناهگاههای سنگی و محوطههای باستانی
یکی از نمونههای مهم مطالعات باستانشناسی این منطقه، ناحیه اورامانات در زاگرس است. پژوهشهای باستانشناختی در محدوده هورامان و اطراف رود سیروان شواهدی از حضور انسان در دورههای بسیار قدیمی، از جمله پارینهسنگی و دورههای بعدی، ثبت کردهاند.
ویژگیهای زمینشناسی رشتهکوه البرز
البرز در شمال ایران قرار دارد و از نظر زمینشناسی و شرایط محیطی تنوع زیادی دارد. در بخشهای مختلف این رشتهکوه، سنگهای آذرین، دگرگونی و رسوبی دیده میشوند.
ویژگیهای مهم این منطقه عبارتاند از:
- تفاوت قابل توجه شرایط اقلیمی در دامنه شمالی و جنوبی
- وجود درههای عمیق و مسیرهای طبیعی آب
- تنوع سنگشناسی
- تغییرات پوشش گیاهی با افزایش ارتفاع
- وجود محوطههای تاریخی و سکونتگاههای قدیمی
در مطالعات باستانشناسی، تفاوت شرایط محیطی زاگرس و البرز اهمیت دارد؛ زیرا الگوی استقرار، دسترسی به منابع و شیوه استفاده انسان از محیط در این دو منطقه یکسان نبوده است.
مهمترین نشانههای تاریخی و آثار باستانی در کوهستان
در بررسی دفینه یابی در کوهستان، شناخت انواع آثار تاریخی اهمیت زیادی دارد. این آثار ممکن است مربوط به سکونت، فعالیت اقتصادی، ارتباطات، دفاع یا مراسم تدفین باشند.
غارها و پناهگاههای سنگی
غارها از مهمترین منابع اطلاعاتی درباره زندگی انسان در دورههای پیشاتاریخی هستند. برخی از آنها بهعنوان محل سکونت موقت یا پناهگاه استفاده میشدند.
باستانشناسان برای مطالعه غارها به شواهد مختلفی توجه میکنند:
- بقایای ابزارهای سنگی
- آثار سوختگی و فعالیتهای مرتبط با آتش
- بقایای استخوانی جانوران
- لایههای رسوبی و بقایای فرهنگی
- نقوش یا آثار هنری در صورت وجود
وجود این شواهد در کنار یکدیگر میتواند درباره نوع استفاده انسان از غار اطلاعات ارائه کند. البته هر غاری الزاماً محل سکونت یا تدفین نبوده است.

دیوارها و سازههای سنگی تاریخی
در بعضی مناطق کوهستانی بقایای دیوارهای سنگی مشاهده میشود. این ساختارها ممکن است بخشی از سکونتگاههای قدیمی، استحکامات دفاعی، تراسهای کشاورزی یا سازههای مرتبط با دامداری باشند.
برای بررسی علمی آنها باید به موارد زیر توجه کرد:
- نظم و الگوی چیدمان سنگها
- نوع مصالح و ویژگیهای سنگشناسی
- وجود ملات یا آثار اتصال
- ارتباط سازه با سایر بقایای معماری
- موقعیت ساختار نسبت به عوارض طبیعی
صرف وجود چند سنگ روی یکدیگر برای تشخیص یک بنای تاریخی کافی نیست.
آرامگاهها و آثار صخرهای
برخی جوامع تاریخی از دیوارههای سنگی برای ایجاد آرامگاهها و سازههای یادمانی استفاده میکردند.
یکی از نمونههای شناختهشده در ایران، مجموعه نقش رستم در استان فارس است که آرامگاههای صخرهای شاهان هخامنشی و نقشبرجستههای دورههای تاریخی را در خود جای داده است. این مجموعه نمونهای روشن از اهمیت ارتباط میان معماری صخرهای، تاریخ سیاسی و باورهای فرهنگی است.
چنین آثاری را نمیتوان صرفاً بر اساس شکل ورودی یا ظاهر صخره تفسیر کرد؛ کتیبهها، معماری، زمینه تاریخی و شواهد مستند در تعیین هویت آنها نقش اساسی دارند.
نقش ساختار خاک و لایههای زمین در دفینه یابی کوهستانی
ساختار خاک یکی از موضوعات مهم در مطالعات زمینشناسی و باستانشناسی است. خاک در طول زمان تحت تأثیر آبوهوا، جنس سنگ مادر، موجودات زنده، شیب زمین و فعالیتهای انسانی شکل میگیرد.
در بررسی علمی مناطق کوهستانی، شناخت افقهای خاک میتواند به درک بهتر فرآیندهای طبیعی و رسوبی کمک کند.
افق O؛ لایه مواد آلی
افق O عمدتاً از بقایای گیاهی مانند برگ، شاخه و مواد آلی در حال تجزیه تشکیل شده است. این افق در مناطق جنگلی و دارای پوشش گیاهی مناسب معمولاً قابل مشاهده است.
در برخی دامنههای سنگلاخی و مناطق کمپوشش ممکن است افق O بسیار نازک باشد یا اصلاً تشکیل نشده باشد.
افق A؛ لایه سطحی خاک
افق A معمولاً بخش بالایی خاک معدنی است که با مواد آلی ترکیب شده است. فعالیت ریشه گیاهان، موجودات زنده و فرآیندهای زیستی در شکلگیری این افق تأثیر دارند.
رنگ این لایه اغلب به دلیل وجود مواد آلی تیرهتر از برخی لایههای زیرین است؛ اما رنگ بهتنهایی معیار تشخیص نوع یا قدمت خاک نیست.
افق E؛ لایه شستوشوی مواد
در برخی خاکها افق E میان افق A و B قرار دارد. در این بخش بخشی از مواد معدنی، رس و ترکیبات دیگر در اثر فرآیند شستوشو از لایه خارج میشوند.
این افق ممکن است رنگ روشنتری داشته باشد، اما در همه خاکها وجود ندارد.
افق B؛ لایه تجمع و تحول مواد
افق B در بسیاری از خاکها محل تجمع موادی است که از لایههای بالایی به آن منتقل شدهاند. این مواد ممکن است شامل رس، ترکیبات آهن و آلومینیوم یا برخی ترکیبات دیگر باشند.
ویژگیهای این افق به شرایط اقلیمی، جنس مواد مادری و فرآیندهای خاکسازی وابسته است.
افق C؛ مواد مادری هوازده
افق C معمولاً از مواد مادری کمابیش هوازده تشکیل شده است که خاک بالایی از آنها شکل گرفته است. این بخش نسبت به افقهای بالایی معمولاً تغییرات زیستی و خاکسازی کمتری را تجربه کرده است.
در زیر آن ممکن است سنگ بستر سخت یا افق R قرار داشته باشد.
نکته تخصصی: همه خاکها دارای تمام افقهای O، A، E، B و C نیستند. در مناطق کوهستانی، شیب زیاد و فرسایش ممکن است باعث نازک شدن یا حذف بعضی افقها شود. بنابراین نمیتوان از روی یک توالی ثابت لایهها درباره وجود آثار انسانی یا محل تدفین نتیجهگیری کرد.
تفاوت سنگهای طبیعی و تراشخورده در نشانههای دفینه کوهستان
یکی از موضوعات مهم در بررسی آثار کوهستانی، تشخیص تفاوت میان شکلهای طبیعی سنگ و ساختارهای حاصل از فعالیت انسان است.
سنگها بر اساس منشأ زمینشناسی به سه گروه اصلی تقسیم میشوند.
سنگهای رسوبی
این سنگها در اثر تجمع و فشردگی رسوبات یا فرآیندهای شیمیایی تشکیل میشوند. سنگ آهک و ماسهسنگ از نمونههای شناختهشده آنها هستند.
در برخی مناطق، لایهبندی سنگهای رسوبی میتواند شکلهایی منظم و شبیه ساختارهای ساختهشده توسط انسان ایجاد کند.
سنگهای آذرین
سنگهای آذرین از سرد شدن مواد مذاب به وجود میآیند. گرانیت و بازالت از نمونههای این گروه هستند.
ترکخوردگی، شکستگی و هوازدگی در این سنگها ممکن است شکلهای هندسی یا سطوح نسبتاً منظم ایجاد کند.
سنگهای دگرگونی
این سنگها در اثر فشار، دما و فرآیندهای زمینشناسی از سنگهای قبلی تغییر پیدا میکنند. شیست و گنیس از نمونههای شناختهشده آنها هستند.
ساختار لایهای یا ورقهای بعضی سنگهای دگرگونی ممکن است در نگاه اول شبیه آثار تراش انسانی به نظر برسد.
جدول تفاوت ویژگیهای طبیعی و آثار انسانی
| ویژگی | ساختار طبیعی | ساختار انسانی |
|---|---|---|
| شکل ظاهری | تابع شکستگی و فرسایش | ممکن است دارای نظم طراحیشده باشد |
| سطح سنگ | احتمال وجود هوازدگی نامنظم | ممکن است آثار ابزار داشته باشد |
| چیدمان | تابع فرآیندهای زمینشناسی | ممکن است الگوی معماری مشخص داشته باشد |
| ارتباط با محیط | وابسته به ساختار طبیعی زمین | ممکن است با سازههای دیگر مرتبط باشد |
| ارزش تاریخی | بهتنهایی اثباتکننده نیست | نیازمند بررسی زمینه باستانشناختی است |
این جدول صرفاً برای شناخت تفاوتهای احتمالی است. تشخیص قطعی منشأ یک ساختار به بررسی تخصصی نیاز دارد.
انواع محلهای تدفین تاریخی در مناطق کوهستانی
شیوههای تدفین در جوامع گذشته تحت تأثیر باورهای مذهبی، شرایط اجتماعی و سنتهای فرهنگی قرار داشتهاند. به همین دلیل، آثار تدفینی در مناطق مختلف از نظر شکل، مصالح و معماری تفاوت دارند.
گورهای سنگی
در بعضی فرهنگهای باستانی، سنگ برای ساخت دیواره، پوشش یا بخشهایی از فضای تدفین استفاده میشده است. شکل و ساختار این گورها در دورههای تاریخی مختلف یکسان نیست.
آرامگاههای صخرهای
در برخی تمدنها، آرامگاهها مستقیماً در دل صخره ایجاد میشدند. نمونههای هخامنشی نقش رستم از نمونههای شاخص این نوع معماری در ایران هستند.
گورستانهای تاریخی
گورستانها ممکن است در مجاورت سکونتگاهها یا در محدودههای مشخصی از چشمانداز طبیعی قرار گرفته باشند. بررسی آنها میتواند اطلاعاتی درباره جمعیت، ساختار اجتماعی، سنتهای تدفین و باورهای جوامع گذشته ارائه دهد.
تدفینهای پیشاتاریخی
در دورههای پیشاتاریخی نیز شیوههای متنوعی برای دفن مردگان وجود داشته است. برای شناخت این شیوهها باید به بقایای انسانی، اشیای همراه، موقعیت تدفین و لایههای باستانشناختی توجه کرد.
هیچ شکل ظاهری مشخصی بهتنهایی نمیتواند قدمت یا کاربری یک فضای سنگی را اثبات کند.
تأثیر شیب زمین و فرسایش بر آثار تاریخی و دفینههای کوهستانی
شرایط طبیعی کوهستان باعث میشود آثار تاریخی در معرض تغییرات مداوم قرار بگیرند. برخلاف بسیاری از محیطهای هموار، در دامنههای کوهستانی جابهجایی خاک و سنگ میتواند شدیدتر و پیچیدهتر باشد.
مهمترین فرآیندهای مؤثر عبارتاند از:
- فرسایش آبی: بارندگی و جریان آب میتوانند ذرات خاک را جابهجا کنند و باعث تغییر شکل سطح زمین شوند.
- فرسایش بادی: باد با انتقال ذرات ریز، بهمرور سطح خاک و سنگ را تغییر میدهد.
- یخزدگی و ذوب: ورود آب به شکاف سنگ و انجماد آن میتواند موجب گسترش ترکها شود.
- رانش زمین: حرکت تودههای خاک و سنگ ممکن است بقایای معماری را جابهجا یا تخریب کند.
- رسوبگذاری: مواد منتقلشده از ارتفاعات میتوانند در بخشهای پایینتر انباشته شوند و بخشی از عوارض قدیمی را بپوشانند.
به همین دلیل، وضعیت فعلی یک محوطه الزاماً بازتابدهنده وضعیت اولیه آن نیست. برای تفسیر درست باید فرآیندهای طبیعی شکلدهنده چشمانداز نیز بررسی شوند.
اشتباهات رایج در دفینه یابی در کوهستان
برداشت نادرست از ویژگیهای طبیعی یکی از مشکلات رایج در تفسیر آثار کوهستانی است. برخی افراد ممکن است بدون توجه به زمینشناسی منطقه، هر ساختار غیرعادی را به فعالیت انسانی نسبت دهند.
مهمترین اشتباهات عبارتاند از:
- تفسیر هر فرورفتگی بهعنوان نشانه: حفرهها ممکن است در اثر انحلال سنگ، فرسایش آبی یا شکستگی طبیعی ایجاد شده باشند.
- نادیده گرفتن جنس سنگ: سنگهای مختلف در برابر فرسایش واکنش یکسانی ندارند.
- توجه بیش از حد به شباهتهای ظاهری: شبیه بودن یک سنگ به حیوان یا نماد خاص، مدرک باستانشناختی محسوب نمیشود.
- بیتوجهی به لایهبندی خاک: شرایط طبیعی میتواند باعث تغییر یا حذف افقهای خاک شود.
- تفسیر قطعی نتایج دستگاهها: ناهنجاری اندازهگیریشده الزاماً نشاندهنده وجود اشیای تاریخی نیست.
- نادیده گرفتن زمینه تاریخی: هر اثر باید در ارتباط با سایر شواهد و دوره تاریخی احتمالی بررسی شود.
- دستکاری یا حفاری خودسرانه: این کار ممکن است اطلاعات علمی یک محوطه را از بین ببرد و به آثار فرهنگی آسیب وارد کند.
چگونه قدمت یک اثر سنگی را از نظر باستانشناسی بررسی کنیم؟
تعیین قدمت یک اثر سنگی به ظاهر آن محدود نمیشود. متخصصان برای بررسی سن و کاربری یک سازه از چند دسته اطلاعات استفاده میکنند.
۱. بررسی سبک معماری: شکل ساختار، شیوه اتصال مصالح و ویژگیهای فنی میتوانند برای مقایسه با نمونههای تاریخی مفید باشند.
۲. مطالعه کتیبهها و نقوش: در صورت وجود نوشته یا نقش، سبک نگارش، زبان، نمادها و زمینه تاریخی آنها بررسی میشود.
۳. بررسی مواد همراه: سفال، ابزار، بقایای معماری و سایر یافتههای مرتبط ممکن است اطلاعاتی درباره دوره استفاده از محوطه ارائه دهند.
۴. تحلیل لایههای باستانشناختی: ارتباط میان یافتهها و لایههای رسوبی در تعیین توالی زمانی اهمیت دارد.
۵. روشهای آزمایشگاهی: در شرایط مناسب، روشهایی مانند تاریخگذاری رادیوکربن برای مواد آلی و برخی روشهای دیگر برای مواد معدنی یا رسوبی استفاده میشوند. انتخاب روش به نوع نمونه و پرسش پژوهش بستگی دارد.
نکته مهم این است که قدمت یک سنگ طبیعی با قدمت سازهای که انسان با استفاده از آن ساخته است، یک موضوع واحد نیست.
آیا هر نشانه غیرطبیعی در کوهستان به معنای وجود دفینه است؟
پاسخ منفی است. بسیاری از ساختارهای غیرعادی در کوهستان منشأ طبیعی دارند. حتی اگر یک ساختار حاصل فعالیت انسان باشد، نمیتوان بدون شواهد معتبر درباره وجود اشیای مدفون یا کاربری تدفینی آن نتیجهگیری کرد.
در باستانشناسی، مفهوم زمینه یا Context اهمیت اساسی دارد. برای مثال، یک قطعه سفال زمانی اطلاعات بیشتری ارائه میدهد که محل دقیق کشف، لایه رسوبی، ارتباط آن با سایر یافتهها و شرایط قرارگیری آن مشخص باشد.
همچنین آثار تاریخی ممکن است در طول زمان جابهجا شده باشند یا در اثر فعالیتهای انسانی و فرآیندهای طبیعی از موقعیت اولیه خود خارج شده باشند.
بنابراین، در بررسی دفینه یابی در کوهستان باید میان مشاهده یک پدیده، تشخیص منشأ آن و تفسیر تاریخی تفاوت قائل شد.
جمعبندی؛ مهمترین نکات درباره دفینه یابی در کوهستان
دفینه یابی در کوهستان موضوعی چندبعدی است که شناخت آن به اطلاعات تاریخی، زمینشناسی، خاکشناسی و باستانشناسی نیاز دارد. رشتهکوههای زاگرس و البرز به دلیل تنوع محیطی و سابقه طولانی حضور انسان، دارای محوطههای ارزشمند و شواهد متنوعی از زندگی جوامع گذشته هستند.
غارها، پناهگاههای سنگی، سازههای معماری، آرامگاههای صخرهای و مسیرهای تاریخی از جمله آثاری هستند که در مطالعات این مناطق اهمیت دارند. با این حال، هیچ فرورفتگی، تغییر رنگ خاک یا شکل غیرعادی سنگ بهتنهایی وجود دفینه را ثابت نمیکند.
برای دستیابی به نتیجه قابل اعتماد، باید شواهد در زمینه تاریخی و زمینشناسی خود بررسی شوند و از روشهای علمی و غیرمخرب استفاده شود. حفاظت از آثار تاریخی نیز باید در تمام مراحل مطالعه در اولویت قرار داشته باشد.
سوالات متداول درباره دفینه یابی در کوهستان
۱. آیا مناطق کوهستانی ایران دارای آثار باستانی هستند؟
بله. مناطق زاگرس و البرز دارای غارها، پناهگاههای سنگی، سکونتگاهها و محوطههای تاریخی هستند. پژوهشهای باستانشناسی در این مناطق شواهدی از حضور انسان در دورههای مختلف به دست دادهاند.
۲. آیا سنگهای دارای فرورفتگی نشانه دفینه هستند؟
خیر. فرورفتگی سنگها ممکن است در اثر فرسایش آبی، انحلال شیمیایی، هوازدگی یا شکستگی طبیعی ایجاد شده باشند. تشخیص منشأ آنها نیازمند بررسی زمینشناسی و باستانشناسی است.
۳. آیا غارهای کوهستانی همیشه محل تدفین بودهاند؟
خیر. غارها در دورههای مختلف برای سکونت، پناه گرفتن، فعالیتهای اقتصادی یا مراسم آیینی استفاده شدهاند. تعیین کاربری هر غار به شواهد باستانشناختی بستگی دارد.
۴. کدام افق خاک در بررسی محوطههای تاریخی اهمیت دارد؟
تمام افقهای خاک میتوانند اطلاعات محیطی ارزشمندی ارائه کنند. افقهای A، B و C در شناخت فرآیندهای خاکسازی و مواد مادری اهمیت دارند؛ اما تفسیر باستانشناختی به بررسی لایههای فرهنگی و رسوبی نیز نیاز دارد.
۵. آیا رنگ متفاوت خاک در کوهستان نشانه وجود آثار انسانی است؟
خیر. تفاوت رنگ خاک میتواند ناشی از مواد آلی، ترکیبات آهن، رطوبت، جنس مواد مادری و شرایط اکسیداسیون باشد. بنابراین رنگ خاک بهتنهایی معیار تشخیص آثار تاریخی نیست.
۶. تفاوت سنگ طبیعی و سنگ تراشخورده چیست؟
سنگهای طبیعی تحت تأثیر فرآیندهای زمینشناسی شکل میگیرند، در حالی که سنگهای تراشخورده ممکن است آثار ابزار، سطوح آمادهسازیشده یا ویژگیهای مرتبط با معماری داشته باشند. تشخیص قطعی باید با بررسی تخصصی انجام شود.
۷. آیا دستگاههای ژئوفیزیکی میتوانند وجود اتاقک زیرزمینی را اثبات کنند؟
خیر. این ابزارها میتوانند برخی ناهنجاریهای زیرسطحی را شناسایی کنند، اما تعیین ماهیت آنها به تحلیل دادهها و بررسیهای تکمیلی نیاز دارد.
ارتباط با کارشناسان فروش و خدمات فلزیاب
بعد از اطمینان از اصالت و سالم بودن فلزیاب حتما این به این نکته توجه کنید که شرکتی که فلزیاب را از
آن خرید میکنید دارای خدمات پس از فروش باشد تا در صورتی که بعد از خرید احتیاج به قطعه و یا آموزش
داشتید بتوانید با شرکت مورد نظر تماس بگیرید و یا حتی بتوانید فلزیاب خود را ارتقا دهید.
خدمات پس از فروش شرکت فلزیاب گوهرباستان از قبیل پاسخ گویی تلفنی و حضوری به مشتریان برای رفع اشکال در کار کردن
اپراتور با دستگاه یا مشاوره در زمینه های دیگر
ارسال فلزیاب و طلایاب به تمامی نقاط کشور پس از انتخاب فلزیاب مورد نظر ما در سریع ترین زمان ممکن سفارش شما را در
هر کجای ایران باشید به شما خواهیم رساند.
شماره تماس کارشناس آموزش فلزیاب، خرید فلزیاب و تعمیرات فلزیاب : ۰۹۱۳۴۴۴۲۷۲۱
برای مشاوره رایگان در مورد علائم ونشانه ها و خرید و فروش فلزیاب ها با کارشناسان شرکت گوهرباستان در تماس باشید.








